Dlaczego japońskie filtry przeciwsłoneczne są niewidoczne?

Jedną z oczywistych zmian, jakie zaszły w ciągu ostatnich kilku lat, jest zmiana sposobu, w jaki konsumenci oceniają filtry przeciwsłoneczne.

Dziesięć lat temu wszyscy bardziej skupiali się na kwestiach bezpośrednich, takich jak to, czy filtr przeciwsłoneczny jest odpowiednio wysoki, czy filtr przeciwsłoneczny jest czarny i czy nadaje się na plażę. Jednak teraz system oceny stał się wyraźnie bardziej aktywny i wymagający: czy można go stosować codziennie, czy będzie nacierał błoto, czy będzie tłusty, czy będzie przyciemniał oczy i czy będzie miał wpływ na posłuszeństwo podkładu pod makijaż.

Innymi słowy, filtr przeciwsłoneczny nie jest już krokiem funkcjonalnym, ale stanowi część systemu codziennej pielęgnacji skóry.

Pojawił się więc bardzo interesujący wniosek:

Dla większości konsumentów najlepszym filtrem przeciwsłonecznym nie jest już ten z najwyższym SPF, ale w naturalny sposób należy go przestrzegać po aplikacji.

Również ze względu na tę normę japońska ochrona przeciwsłoneczna jest często opisywana na rynku międzynarodowym jako:

Niewidzialny, nieważki, druga skóra, ledwo tam.

Wspólnym mianownikiem tych słów nie jest ochrona, ale niemal zerowy sens istnienia.

Potem pojawia się problem:

Dlaczego japońskie filtry przeciwsłoneczne mogą zapewnić poczucie niewidzialności?

I. Rozdwojenie logiki ochrony przeciwsłonecznej: nie „ochrona przed słońcem”, ale „czucie skóry”

Jeśli po prostu porównasz logikę globalnego rozwoju filtrów przeciwsłonecznych, odkryjesz, że te dwie drogi są w rzeczywistości bardzo różne.

Systemy europejskie i amerykańskie są bardziej skłonne do „przede wszystkim ochrony”, a głównym celem są środowiska z silnym światłem na zewnątrz, takie jak plaże, długotrwałe narażenie i ekstremalne warunki wodoodporności. Dlatego projekt formuły często koncentruje się na stabilności SPF, wodoodporności i sile tworzenia filmu.

Kluczowe słowo japońskiego systemu jest bliższe „Daily Wear”, czyli sensowi noszenia na co dzień.

Logika stojąca za tym jest w rzeczywistości bardzo bezpośrednia:

Jeśli konsumenci nie chcą go używać codziennie, niezależnie od tego, jak wysoki jest SPF, nie ma to sensu.

Zatem cel badawczo-rozwojowy stanie się bardzo abstrakcyjnym, ale bardzo krytycznym kierunkiem:

Niech filtr przeciwsłoneczny „zniknie”.

Nie chodzi o zmniejszenie ochrony, ale o zmniejszenie percepcji.

Koncepcja ta zmieniła priorytet inżynierii recepturowania:

Od skuteczności ochrony UV po optymalizację ścieżki percepcji skóry.

II. Uczucie ciężkości tak naprawdę nie jest spowodowane filtrem UV

Wielu konsumentów podświadomie myśli, że stosowanie ciężkich filtrów przeciwsłonecznych wynika z ich zbyt dużej ilości lub ze względu na drażniący skład chemiczny.

Jednak z punktu widzenia inżynierii formuł ocena ta nie jest dokładna.

Często to cztery systemy tak naprawdę decydują o wadze somatosensorycznej:

· Struktura emulsji

· Układ smarowania

·System tworzący film

· Stan dyspersji proszku

Sam filtr UV stanowi jedynie rdzeń funkcji, ale źródło somatosensoryczne pochodzi bardziej z układu nośnego.

Dla bardzo typowego przykładu te same produkty SPF50+, niektóre są wypychane jak woda, a inne wklejane na twarz jak film. Różnicy tej często nie zależy od filtra przeciwsłonecznego, ale od konstrukcji systemu.

Szczególnie w układzie fazy olejowej zdolność rozprowadzania różnych olejów i tłuszczów jest bardzo zróżnicowana. Na przykład, podobnie jak w przypadku niektórych lekkich systemów smarów estrowych o strukturze dobrze rozprowadzającej się, uczucie oporu może zostać znacznie zmniejszone.

Wśród nich wrażliwe na światło oleje estrowe, takie jak benzoesan C12-15 alkilu, są często stosowane w wielu japońskich filtrach przeciwsłonecznych. Zasadniczym powodem jest to, że szybko się rozprowadza, pozostawia słaby tłusty film i nie zwiększa znacząco obciążenia powierzchni skóry.

III.Dlaczego japoński filtr przeciwsłoneczny jest naturalny i nietłusty po odepchnięciu?

Bardzo kluczową kwestią jest to, że japońska ochrona przeciwsłoneczna jest prawie zawsze natychmiastowa.

Za tym doświadczeniem kryje się zdolność kontroli reologicznej systemu.

Z jednej strony jest to lekka struktura fazy olejowej, z drugiej zaś wybór układu emulgującego.

Wiele formuł wykorzystuje wysoce plastyczny system emulgujący w celu zmniejszenia oporu strukturalnego, dzięki czemu system szybko rozrywa film na powierzchni skóry i równomiernie się rozprowadza, zmniejszając w ten sposób uczucie sklejania, które jest trudne do usunięcia. Bardzo ważnym, ale często pomijanym punktem jest ciągłość procesu tworzenia filmu. Jeśli w procesie rozprowadzania nastąpi lokalne pęknięcie strukturalne systemu, pojawi się uczucie ciągnięcia lub nierównych pozostałości.

W niektórych systemach wysokiej klasy stosuje się nawet systemy lotnych olejów silikonowych w celu dalszego zwiększenia natychmiastowej suchości. Na przykład lotne struktury na bazie krzemu, takie jak cyklopentasiloksan, mogą w krótkim czasie zmniejszyć oleistość powierzchni i doprowadzić produkt do stanu, w którym odczucie na skórze wynosi 0.

IV.Klucz do systemu niebiaławo-zdecentralizowanego

Wiele osób bezpośrednio przypisuje wybielanie filtrów przeciwsłonecznych tlenkowi cynku lub dwutlenkowi tytanu, ale tak naprawdę to system dyspersji proszku tak naprawdę decyduje o efekcie wizualnym. Ten sam fizyczny proszek do ochrony przeciwsłonecznej, jeśli dyspersja nie jest dobra, będzie pozostawiał znaczący biały film, a jeśli dyspersja jest wystarczająco delikatna, będzie wykazywał niemal przezroczysty efekt rozpraszania światła.

Zalety japońskiego filtra przeciwsłonecznego pod tym względem są bardzo oczywiste, a ich istota leży w dwóch możliwościach:

· Zdolność zwilżania proszku

· Stabilność dyspersji

Kiedy puder zostanie całkowicie zwilżony i równomiernie rozproszony, jego światło będzie bardzo równomierne, a nie będzie się gromadzić lokalnie. Z tego też powodu niektóre produkty wyglądają na prawie przezroczyste, ale faktyczna ochrona jest nadal bardzo wysoka.

W optymalizacji systemu stabilna struktura jest równie ważna jak równomierna dyspersja. Ten rodzaj stabilności zależy czasami od całej sieci emulgującej, a nie tylko od określonego surowca.

V. Krem przeciwsłoneczny coraz bardziej przypomina balsam, jego istotą jest wprowadzenie struktury ciekłokrystalicznej

Japońska ochrona przeciwsłoneczna zaczyna coraz bardziej przypominać balsamy do pielęgnacji skóry, a nawet esencje. Istotą tej zmiany jest wprowadzenie systemu emulgowania ciekłokrystalicznego.

Na przykład systemy emulsji ciekłokrystalicznych pochodzenia roślinnego, takie jak OILREE® MY918, są stopniowo stosowane w wielu wysokiej klasy systemach ochrony przeciwsłonecznej.

Jej kluczową cechą jest to, że struktura jest bliżej warstwy lipidowej skóry niż tradycyjna struktura emulgowana.

Spowoduje to kilka bezpośrednich zmian w doświadczeniu:

Bardziej miękkie przedłużenie

Bardziej naturalne uczucie nawilżenia

Niższe napięcie

Bardziej stabilna aktywna nośność

Pod względem sensu stosowania jest bliższy etapom pielęgnacji skóry niż powłokom funkcjonalnym.

Dlatego też pojawił się trend:

Sun Screen staje się Esencją Sun Screen lub Serum Sun Screen.

Innymi słowy, filtry przeciwsłoneczne nie są już tylko warstwą ochronną, ale częścią pielęgnacji skóry.

W ramach tego systemu zmieniła się także koncepcja konstrukcyjna emulgatora typu olej w wodzie. Nie jest to już zwykła emulgacja, ale należy uwzględnić miękkość strukturalną i długoterminową stabilność.

VI.Dlaczego japoński filtr przeciwsłoneczny prawie nie ściera błota

Wycieranie błotem to dla wielu konsumentów bardzo drażliwy problem, jednak jego przyczyny są w rzeczywistości bardziej skomplikowane, niż sobie wyobrażano.

Wiele osób uważa, że ​​wcieranie błota wynika z zagęszczaczy, ale w rzeczywistości często wynika to z trzech problemów systemowych.:

· Częściowa agregacja proszku

·Nierówne tworzenie się filmu

· Emulgowana struktura ulega zniszczeniu w wyniku tarcia

Gdy układ jest niestabilny, produkt utworzy na powierzchni skóry mikroaglomerowaną strukturę, która pod wpływem tarcia zwinie się, tworząc tzw. błoto trące.

Szczególnie w przypadku produktów o wysokim SPF, jeśli puder przeciwsłoneczny jest nierównomiernie rozprowadzony, problem ten występuje częściej.

Rozwiązaniem zwykle nie jest proste zmniejszenie lepkości, ale odbudowa stabilności układu tak, aby struktura pozostała ciągła pod działaniem sił zewnętrznych.

Jeśli podsumować logikę całego japońskiego systemu, tak naprawdę nie jest to pojedyncza przewaga techniczna, ale zbiór inżynierii systemu.

Rozwiązuje cztery rzeczy jednocześnie:

· Redukcja postrzeganej wagi

· Poprawa wydajności rozsiewania

· Kontroluj przejrzystość wizualną

· Utrzymuj stabilność strukturalną

Istnieją nawet pewne konflikty między tymi celami, takie jak:

Jeśli chcesz być coraz cieńszy, musisz zmniejszyć wytrzymałość konstrukcyjną

Jednak zmniejszenie wytrzymałości konstrukcji wpłynie na stabilność ochrony.

W niektórych projektach systemów będzie to równoważone przez synergię pomiędzy strukturą smaru i siecią emulgującą, taką jak połączenie lekkich olejów estrowych ze stabilną strukturą emulgującą, aby system był miękki podczas rozprowadzania i stabilny podczas stania.

Jednocześnie powszechnie stosuje się niektóre surowce funkcjonalne, takie jak kopolimer akryloilodimetylotaurynianu sodu, wysoce stabilny system zagęszczający, w celu poprawy ogólnej zdolności kontroli reologicznej, dzięki czemu produkt znajduje równowagę między lekkością a stabilnością.

Wniosek

Jeśli wrócisz do pierwotnego pytania:

Dlaczego w japońskich filtrach przeciwsłonecznych prawie nie ma sensu istnienia?

Odpowiedź jest właściwie bardzo jasna.

Ponieważ od początku nie produkowali kremów przeciwsłonecznych, ale pielęgnowali skórę, która została zaakceptowana przez skórę.

Zgodnie z tą logiką najwyższą oceną filtra przeciwsłonecznego nie jest już silna ochrona, ale: Nawet zapomniałeś go dzisiaj zastosować.

I to jest prawdziwe znaczenie Niewidzialnego.